Орденом Матери была награждена кобринчанка Галина Максимович


Важнай падзеяй для сям’і Максімовіч адзначаны 2014 год. У кастрычніку Галіна Мікалаеўна была ўзнагароджана ордэнам Маці. Жанчына прызналася, што аб вялікай сям’і марыла заўсёды. Муж Галіны – Генадзь Паўлавіч – таксама любіць дзяцей. У гэтай сям’і ўсё заснавана на любві. “Чалавек, які вырас у цёплай атмасферы, умее дзяліцца гэтай цеплынёй з іншымі, а значыць, не можа здзяйсняць нічога дрэннага”, — разважае шматдзетная маці.
Завітала да іх у выхадны дзень, таму мела магчымасць пазнаёміцца з усімі. Старэйшая з дзяцей Марына вучыцца на мастака-мадэльера ў Баранавіцкім дзяржаўным каледжы сферы абслугоўвання. Дзяўчына з дзяцінства добра малявала, мела выдатныя здольнасці да чарчэння, што і паўплывала на выбар прафесіі. Зараз Марына праходзіць практыку ў адной з цырульняў нашага горада. На што здольная дваццацігадовая прыгажуня, я ўбачыла на сямейных фотаздымках, значная частка з якіх захавала цырульніцкія шэдэўры дзяўчыны. Як адзначыла Галіна Мікалаеўна, старэйшая дачка для яе – добрая памочніца ў хатніх клопатах.
Не цураецца работы і васямнаццацігадовы Дзмітрый. Нават прафесію для сябе выбраў, якая патрабуе карпатлівасці і цярпення. Ён – будучы электраманцёр, слесар механазборачных работ. Вучыцца ў Пінскім дзяржаўным прафесіянальна-тэхнічным каледжы машынабудавання. Гэта Дзмітрый ветліва сустрэў мяне на парозе і дапамог распрануцца. Ён – вялікі аматар садаводства. Усе дрэвы, пасаджаныя на невялічкім прысядзібным участку, — справа яго рук.
Як адзначыла Галіна Мікалаеўна, сям’я – гэта маленькая дзяржава, у якой усе павінны паважаць і падпарадкоўвацца па прынцыпе вяршэнства: жонка – мужу, дзеці – бацькам. Добра засвоіў сямейны статут і дванаццацігадовы Давід. Нягледзячы на тое, што ў яго падлеткавы ўзрост, пераходны, як кажуць, ён ніколі не пярэчыць старэйшым. Пасля майго пытання “Ці слухаешся ты бацькоў?” хлопец паглядзеў на мяне здіўленымі вачамі і адказаў: “А як бацькоў можна не слухаць?” Мне стала сорамна за сваё пытанне. Жыццё Давіда распісана па хвілінах: школа, музычная школа, заняткі па футболе плюс басейн. І на ўсё ёсць жаданне.
Яшчэ адзін прынцып сям’і Максімовіч – даводзіць пачатую справу да канца. Васьмігадовы Мацвей, вучань 3 “Б” класа сярэдняй школы № 2, паспяхова спалучае навучанне з заняткамі ў Кобрынскай дзіцячай школе мастацтваў, дзе займаецца па класе акардэона, а таксама асвойвае ігру на акустычнай гітары. “Гэта складана, але патрэбна для развіцця”, — разважае Мацвей. Увогуле ў сям’і прынята ўсё рабіць мэтанакіравана. Далучыцца да свету музыкі марыць і шасцігадовая Вера. Сёлета дзяўчынка пайшла ў першы клас. Акрамя гучнага голасу, яна валодае добрымі здольнасцямі да малявання. Самы малодшы член сям’і – Міхаіл. Нягледзячы на тое, што хлопчыку ўсяго чатыры гады, яго хочацца назваць менавіта поўным імем. Таму што напамінае разважлівага някрасаўскага “мужычка”. Хлопчык выказвае думкі не па ўзросце, робіць правільныя абгрунтаваныя высновы.
Візіт пакінуў у душы самыя светлыя ўражанні. Адчула гонар, што пазнаёмілася з такімі людзьмі, і “дзякуй” за гэта нашай дзяржаве, якая заўважае сем’і, у якіх многаму можна павучыцца.
Людміла ДУБІНА.
Фота аўтара.

Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован. Обязательные поля помечены *